…Με μια πλαστική μπάλα ένα τσούρμο παιδιά τρέχουν πάνω κάτω (στην αλάνα) στο “επιχωμένο”, προσπαθώντας να σκοράρουν κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο. Τα δοκάρια τέσσερις μεγάλες πέτρες. Είχαμε και μία μπασκέτα απ’ όπου έδενε πρόβατα ο πάππους μου ο Σπύρος, του Λουβίγγη γιος. Όταν περνούσε από εκεί άφηνε το μπαστούνι στην άκρη και σούταρε ιδιαίτερα εύστοχα, με τον τρόπο του βέβαια. Καλοκαίρι στη Γαρίτσα… κάθε απόγευμα μετά το μεσημεριανό μπάνιο στο Καρδάκι ή στην πλαζ, μαζευόμασταν όλοι εκεί μέχρι να βραδιάσει για τα καλά και να χάσουμε τη μάχη με τα κουνούπια. Μετά το σύνηθες… σουβλάκια και κασέτες στο βίντεο.

Πέρασαν χρόνια. Μεγαλώσαμε… μας είπαν. Όλοι έφευγαν & έρχονταν μόνο για λίγο, ένεκα σπουδών, στρατού, μετανάστευσης, ακόμα & ψυχιατρικών ιδρυμάτων. Εγώ έφυγα για λίγο στην Πάτρα. Βρέθηκα τσακισμένος στο Ρίο να μαθαίνω να περπατάω και να χρησιμοποιώ τα χέρια μου απ’ την αρχή. Τα παράτησα και γύρισα στη Γαρίτσα περιμένοντας για καιρό κάτι να συμβεί. Ολικός αρνητής ενηλικίωσης, καθόμουν στο δωμάτιο μου και ζωγράφιζα σκηνές απ’ την αυριανή ευτυχία του κόσμου κι ας με συγχωρέσει ο Λειβαδίτης που δεν τον έχω διαβάσει μέχρι σήμερα.

Κάποια απ’ τις φορές που τα παιδιά γυρνούσαν στο νησί του Πάσχα, κάναμε τα κόκκαλα της Shelley να τρίζουν, “σκηνοθετώντας” το δικό μας σύγχρονο Προμηθέα. Συνεχίσαμε για λίγο, με την ιδιότυπη προσέγγισή μας, να καίμε φιλμ και να κάνουμε σχέδια. Αργότερα, εκεί στη Γαρίτσα, γεννήθηκαν λέξεις… ποιήματα, παραμύθια και underground εκδόσεις αποκλειστικά σε ψηφιακό χαρτί. Ιστορίες βγαλμένες από ένα τσούρμο παιδιών, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο.

Τα παιδικά μας χρόνια που αρνήθηκαν να φύγουν, είναι που γεννάνε τις λέξεις και τα χρώματα. Εκεί στη γειτονιά μας, στη Γαρίτσα, κι ας μην το ξέραμε ποτέ, ιδρύθηκε και λειτούργησε “Η Ανωτάτη Σχολή Καλών & Κακών Τεχνών Γαρίτσας”. Καθηγητές & μαθητές τα παιδιά που ακόμα τρέχουν πάνω κάτω ουρλιάζοντας, με μια ζωγραφισμένη πλαστική μπάλα με στάμπα τοπικού super market. Διευθυντής της σχολής ο γράφων και υποδιευθυντής ένας Κίτσος όνομα και πράγμα, που αν και ξέρει να ζωγραφίζει μονάχα πορτραίτα του Βαλαωρίτη, αποτελεί αστείρευτη πηγή έμπνευσης & ζωής.

Ξημέρωνε και εγώ καβάλα στο μηχανάκι πήγαινα να κάνω τον καφετζή. Κρύο έκανε και τα ωραία φάνταζαν μακρινά. Εκεί στη στροφή της πλαζ πριν βγω στον κόλπο της Γαρίτσας, ένα ζεστό αεράκι όμορφο σαν γυναίκα και μετά η θάλασσα, ο ουρανός και τα χρώματα, μαγεία. Ένα καράβι να κατεβαίνει στο βάθος και μια στενοχώρια που δεν ήμουν μέσα.

Και σήμερα, αν και έφυγα μακριά από έρωτα, κάθε φορά που γυρνάω στο πατρικό μου στην Κέρκυρα, το βλέπω εκεί… το μελαχρινό παιδάκι, με μαλλιά σγουρά, αρματωμένο με το πλαστικό του πιστόλι, με κάρτες μαγικές & με μπογιές φτηνές, να βγαίνει να βρει τους φίλους που δεν μεγάλωσαν πότε… ένα τσούρμο παιδιά με μόνη πατρίδα τα παιδικά τους όνειρα.

Και βέβαια τα χρώματα. Ποτέ δεν ξεχνάς τα χρώματα…

«Εικαστικά Παιχνίδια»

στην Κερκυραϊκή Πινακοθήκη.

Η εκδήλωση στο facebook

Έκθεση Ζωγραφικής του Γιώργου Μικάλεφ στην Κερκυραϊκή Πινακοθήκη με θέμα… «εικαστικά παιχνίδια». Συνεπικουρεί εικαστικά ο Ps.Mavro/Stavriotis με τις φιγούρες του. Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 8 Ιουνίου στις 8μμ. Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα!!! Η έκθεση θα διαρκέσει έως 7 Ιουλίου 2016

Ιωάννου Θεοτόκη 77, 49100 Κέρκυρα.

Τηλ.: 2661041085-6-7-8

Fax: 26610 22544

E-mail: info@corfuartgallery.com

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΤίποτα δεν αναπνέει στις αντανακλάσεις.
Επόμενο άρθροΜεσοποταμία και ύβρις..
Γεννημένος στην Κέρκυρα το Δεκέμβρη του ’85 με ρίζες από τη Μάλτα…H έντονη ανάγκη για δημιουργία τον ώθησε να ασχοληθεί από πολύ μικρός με τις καλές και τις... κακές τέχνες σε αρκετές απ’ τις μορφές τους… η ζωγραφική ωστόσο ήταν αυτή που τον απασχόλησε περισσότερο τα τελευταία χρόνια. Από μικρό παιδί χρησιμοποιούσε μολύβια και μαρκαδόρους για να προεκτείνει τη ψυχή του πάνω σε μια λευκή επιφάνεια και έκτοτε δεν σταμάτησε να ζωγραφίζει, να δημιουργεί και να πειραματίζεται πάνω σε κάθε είδους επιφάνεια με χρώματα και με υλικά που του κέντριζαν το ενδιαφέρον και την περιέργεια. Από το 2010 έχει πραγματοποιήσει πέντε ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής σε Κέρκυρα, Σπέτσες, Αθήνα, Πάτρα και έχει λάβει μέρος σε αρκετές ομαδικές. Έχει ασχοληθεί με την εικονογράφηση βιβλίων και εξωφύλλων underground μουσικών σχημάτων. Είναι μέλος της “Εικαστικής Κερκυραϊκής Ένωσης” από το 2010 και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης από το 2011 έως το Μάη του 2014 όπου εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Kαι επειδή είναι περίεργο να γράφω για τον εαυτό μου σε τρίτο πρόσωπο… σταματάω κάπου εδώ.

Σχολιασμός