Είμαι πίσω Βαλεντίνα μου. Στεγνός από ψιλά κι από παρέα. Αλλά ναι, εδώ είμαι.

Τι; Γιατί είμαι στεγνός από ψιλά; Δεν άφησα διόδιο απλήρωτο. Γιατί λέει βάλανε κάμερες και θα σου ´ρχεται η κλήση στο μαντρί. Κι άντε, μέχρι τώρα τη γλίτωνα με τις πλαστές πινακίδες αλλά τώρα που η μουτσούνα μου θα γίνεται καρτ-ποστάλ άντε να ξεφύγω.

Και μια που γύρισα, μια που θέλω να φύγω. Με το που μπήκα στο μαντρί αρχίσανε να με κυνηγάνε τα χαράτσια. Ατελείωτος εφιάλτης ομορφούλα μου. Από την μια χάρηκα που βρήκα και μαντρί, να τα λέμε αυτά. Από την άλλη κατάλαβα ότι όλοι περιμένουν ότι εσύ κι εγώ θα σώσουμε την Ελλάδα. Και κάπου το σκέφτεσαι να ετοιμάζεις τη βαλίτσα του Σπορτ Μπίλυ για αλλού. Τι έχεις σάμπως να πάρεις; Όλα στα πήρανε αφού.

Πώς τα πέρασα; Τόσο καλά που ήρθα πίσω με χαμόγελο κι όλοι με κοιτούσανε με μισό μάτι. Ένιωθα σα να χρωστάω παντού, τόσο άσχημα που άρχισα να το παίζω μαγκούφης γιατί ήμουν σίγουρος ότι θα με λιντσάρουνε και δεν θα προλάβω να σε δω. Και πως θα περνούσες μόνη σου τη γιορτή του έρωτα Βαλεντίνα μου. Δε λέω, επικίνδυνο ζώο ο άνθρωπος άμα πεινάει. Μα, φταίω εγώ που βρήκα το μαγικό φίλτρο της ευτυχίας; Που περνάω καλά και χωρίς λεφτά; Που όλοι θέλουνε να μάθουν το μυστικό αλλά κανείς δεν ξέρει από καλό σουλάτσο; Μα τι να τα κάνεις τα παλάτια, αφού είναι σαν να τα χτίζεις στην άμμο όπως λένε και τα λαϊκά; Δεν τα παίρνεις μαζί σου. Σε παρασύρουν στη δίνη τους γιατί στο τέλος, έρμαιο τους γίνεσαι. Να το θυμάσαι πάντα αυτό γλυκιά μου.

Αν σου πω ότι θέλω να σ´ αγκαλιάσω τώρα θα το πιστέψεις; Να βγω να  ΄ρθω πιο κοντά. Έχουμε πολλά να πούμε, κι άλλα τόσα να κάνουμε.

Από το iPad μου

Σχολιασμός