Οι άνθρωποι, ο κόσμος, οι εργαζόμενοι, η νεολαία, ψάχνει, ψάχνει παντού, αλλά δεν ψάχνει για εσάς.

Ακόμη κι όταν σας βρίσκει μπροστά του, έτσι μπάστακες που είστε και χώνεστε παντού και σκάτε παντού σαν τη πορδή, ακόμα κι όταν περνάει δίπλα σας, μέσα σας, κοντά σας ή μακρύτερα, δεν ψάχνει εσάς, δεν θέλει εσάς, δεν επιθυμεί εσάς, δεν ελπίζει σε σας.

Θα βρούνε κάτι; θα φτάσουν κάπου; θα δεθούν κάπου και με κάτι όλοι αυτοί οι άνθρωποι για τους οποίους μιλάτε εσείς;; ακόμα κι όταν το κάνετε αυτό με την άφταστη νέα υποκρισία πως δεν μιλάτε για αυτούς ή εκ μέρους τους;;

Το πιο πιθανό είναι να μην γίνει κάτι άλλο, και αυτό δεν είναι κάτι το οποίο εσείς μπορείτε να το κατανοήσετε γιατί είναι έτσι, ούτε είναι πιθανόν να μπορέσετε ποτέ να έρθετε ακόμα και κάπου εκεί κοντά όπου θέλει να φτάσει ο καθημερινός, ο αντινομικός, ο φευγαλέος άνθρωπος για τον οποίο μιλάτε συνέχεια και πάνω στον οποίο έχετε φτιάξει ένα σωρό επιστήμες ή ψευδοεπιστήμες.

Η μοναδική επιστήμη που θα είχε κάποια σχέση με την απορητική κίνηση του ακόμα παρασυρμένου και παραδερμένου καθημερινού ανθρώπου έχει το όνομα Δημοκρατία, αλλά τούτο το πράγμα το περιφρονείτε βαθιά είτε δοξολογώντας το είτε απλά και «ειλικρινά» υβρίζοντάς το, κι αν κάποιος θέλει να του αποδώσει ένα πρακτικό και ελευθεριακό νόημα τον χλευάζετε και τον περιφρονείτε, τον εξορίζετε στον χώρο της «ουτοπίας».

Γιατί ουτοπία είναι σήμερα η Δημοκρατία των μαζών, των καθημερινών ανθρώπων, αυτή είναι η δυσκολότερη η τιμιότερη η ταξικότερη η αξιότερη η γλυκύτερη υπόθεση και σεις έχετε τις ενασχολήσεις σας αλλού, σε κάποια απόλυτα ολοκληρωτικά οράματα επικράτησης και απόλυτης εξομοίωσης των πάντων όντων, ή είστε απασχολημένοι με τον ευτελισμό και την αστική διαχείριση και χυδαιοποίηση και αυτής της αξίας.

Γιατί ο σκοπός σας είναι να μας κάτσετε στο σβέρκο, να μας οδηγήσετε, να μας μανιπουλάρετε με περίτεχνες και χυδαίες συνάμα έννοιες, γιατί ο σκοπός σας είναι πάλι ένα αίμα, μια άσκοπη θυσία, ένας θεός, ή πολλοί θεοί, γιατί σκοπός σας είναι πάλι να είστε κάπου από πάνω, ακόμα κι αν αυτό το από πάνω είναι μέσα σε μια σέκτα παραφρόνων ιδεολόγων ή κάποιας ομαδούλας χωρίς πραγματικό ενδιαφέρον για τον άνθρωπο, τον εργαζόμενο, τις γυναίκες τα παιδιά, τους αναπήρους, τους ξένους, τους ντόπιους, τα έθνη, την οικουμένη.

Τι είναι όλα αυτά;

Εμείς,,

Τι δεν είναι όλα αυτά;

Εσείς..

Σχολιασμός