Ένα λουλούδι..

Ένα λουλούδι που μας θυμίζει τα ξέγνοιαστα παιδικά μας χρόνια.

Ποιος δεν έχει ασυναίσθητα φυσήξει, ως παιδί, έναν «κλέφτη»; Ποιος δεν έχει μαγευτεί από το υπερθέαμα των σπόρων που πετάνε στον αέρα με τα μικρά τους δαντελένια αλεξίπτωτα; Που έκανε τόσες όμορφες αιωρήσεις, μέχρι να καταλήξει στα παιδικά μας χέρια κι από εκεί, με μία αθώα κίνηση, με ένα «φου», φυσώντας το από την παλάμη μας να εξαφανίζεται στους πέντε ανέμους.


 

Νικος Κακασης

Σχολιάστε την δημοσίευση

Απάντηση

Ars longa, vita brevis

Ὁ βίος βραχὺς, ἡ δὲ τέχνη μακρὴ, ὁ δὲ καιρὸς ὀξὺς, ἡ δὲ πεῖρα σφαλερὴ, ἡ δὲ κρίσις χαλεπή. Δεῖ δὲ οὐ μόνον ἑαυτὸν παρέχειν τὰ δέοντα ποιoῦντα, ἀλλὰ καὶ τὸν νοσέοντα, καὶ τοὺς παρεόντας, καὶ τὰ ἔξωθεν.
Ιπποκράτης (Το πρώτο παράγγελμα από τους «Αφορισμούς»)

Ιστορικό

Δημοφιλή | 24-48 ώρες

30 του Μάρτη, 1952
Το beach party μιας γενιάς
Gyros mit Metaxa-Sauce
Παστίτσιο με τόνο
Η δικτατορία της ευεξίας
Εις το Όνομα του Πατρός
Λιμός και λοιμός
Υπό το βλέμμα του άλλου
Σουφραζέτες
Ποιους φοβάται η Χρυσή Αυγή.

Τυχαία

Αρέσει σε %d bloggers: