Ο καφές ως διαγνωστική πλατφόρμα

και λοιπές αερολογίες.

Σύμφωνα με την εφημερίδα λοιπόν είμαι τουλάχιστον ψυχοπαθής
αφού πίνω τον γκάιφε μου δίχως ζάχαρη,
μαύρο, κατράμι,
μια ρευστή αχνιστή θεοσκότεινη άβυσσο
που σε χτυπάει σαν ρεύμα κατ επανάληψη
ως τον πάτο της φλυτζάνας
και θες να πεταχτείς,
να στύψεις πέτρες να κόψεις μισό δρυμό ξύλα
να χτίσεις ποιήματα και βιοκλιματικες πολυκατοικίες,
να μαγειρέψεις κεφταδακια που
σ όλους θα θυμίζουν την γιαγιά τους,
να κάνεις επανάσταση,
να φυτέψεις την πόλη κήπους,
να λύσεις το προσφυγικό άπαξ και δια παντός,
να πηδηχτείς ασύστολα, να καθαρίσεις τα τζάμια,
να ξαναβαψεις το σπίτι, να πιάσεις την άνοιξη.. δουλειά…ή τουλάχιστον εκείνο το μαλακισμένο κουνούπι που ταΐζεις όλο το χειμώνα πριν σου κουβαλήσει κι ούλο του το σόι που θα είναι και πεινασμένο….
και λοιπά ενεργητικά…αλλά…
βγαίνεις στην ελληνική πραγματικότητα κι το μόνο που καταφέρνεις να κάνεις είναι να μπουκωθείς αγχολυτικά, ηρεμιστικά,αιθέρα να ξύνεις το μάτι σου με το πιρούνι, να πλακωθείς τουλάχιστον με τρεις, να μην πληρώσεις τα κοινόχρηστα και να παρακαλάς για ένα θαύμα μια τρύπα ήσυχη να συρθείς μέσα και να πεθάνεις ή μια τρύπα μεγάλη που να χωράει λέω εγώ στην τύχη 15 πτώματα παρέα μ ένα ακλόνητο άλλοθι…
και λοιπά ελληνικά…

Σύμφωνα με την εφημερίδα λοιπόν είμαι τουλάχιστον ψυχοπαθής
αφού πίνω τον καφέ μου δίχως ζάχαρη
(επίσης μ αρέσει να κάνω ένα τσιγάρο πριν τον πιω,
τον γκάιφε κι ένα μετά, ποτέ ενδιάμεσα
γιατί χαλάει τη γεύση,
άλλα αυτό δεν το μελέτησαν ακόμα, κι εγώ θα πάω αδιάβαστη χωρίς να μάθω ποτέ τι αρρώστια κρύβει!)

ακόμα, παρέα μου κάνουν στην τουλάχιστον ψυχοπάθεια
και όλοι οι διαβητικοί
όσοι κάνουν δίαιτα, ξώφαλτσοι ασθενείς και οδοιπόροι που αποφεύγουν την ζάχαρη στον καφέ ή τους αρέσει η μπύρα ή τα ραπανάκια
(αν και τα ραπανάκια στο καφτερό γέρνουν κι όχι στο πικρό)

κι έτσι είμαστε όλοι μαζί άρρωστοι , επικίνδυνοι..
και θα πρέπει να παίρνουμε πολλά πολλά χαπάκια
ηλεκτροσόκ, εγκλεισμό,
υποχρεωτικές εθελοντικές μα πάνω απ όλα θεραπευτικές εργασίες
για να μείνει η κοινωνία μας
ασφαλής ό-μορφη και υγιής…
Υποχρεωτικά μα βολικά
κάθε ανθρώπινη έκφραση, ιδιαιτερότητα, επιθυμία
ανακηρύσσετε και καταδικάζεται ως αρρώστια…

κι αναρωτιέμαι…
αφού είμαστε όλοι με τον α ή β ακόμα και γ τρόπο άρρωστοι…ποιος χέστηκε να ζήσει σε μια κοινωνία
ασφαλή ό-μορφη και υγιή???

καφεδάκι κανείς??

Νόπη Φουντουκίδου

Νόπη Φουντουκίδου

Γεννήθηκα στη Γερμάνια. Μεγάλωσα ανάμεσα στο εξωτικό Διδυμότειχο και στη Θεσσαλονίκη πηγαινοφέρνοντας το ανορθόγραφο Παρθενώπη -δώρο ενός ληξιάρχου ερωτευμένου με τα Ωμέγα- κι εξηγώντας σε απορημένους ορθογράφους πόσο μαγικό γράμμα είναι αυτό το ωμέγα και γιατί δεν θα το διορθώσω ποτέ! Μικρή ονειρευόμουν όταν μεγαλώσω να γίνω: | α) Μπαλαρίνα | βου) Ιντιάνα Τζόουνς | και γου) Κουμουνίστρια καριέρας. Δεν πραγμάτωσα τίποτα από τα παραπάνω. Όλοι μου λέγαν από μικρή, ότι έχω χάρισμα και δυνατότητα να πετύχω στα πάντα. Εγώ πάλι δεν κατάφερα ποτέ να μεταβολίσω το χάρισμα ή την δυνατότητα σε σαλάμι, Κι αυτό είναι κρίμα … γιατί πραγματικά το σαλάμι είναι απ τα αγαπημένα μου πράγματα στη ζωή!

Σχολιάστε την ανάρτηση..

share on: