Για τον Σάκη Μπουλά

Φίλοι από τα παλιά, συνεργάτες, συνοδοιπόροι, στιγμές σαν «φλασάκια» της ζωής, ένας αποχαιρετισμός… Για τον Σάκη Μπουλά… 

Γιάννης Ζουγανέλης

«΄Εφυγε ο Σάκης Μπουλάς. Μια εξαιρετική προσωπικότητα. Ισορροπημένος, ευφυής, εμπνευστικός. Πρώτα αναφέρομαι στον άνθρωπο και μετά στον καλλιτέχνη. ΄Ηταν ταλαντούχος και το ταλέντο ισορροπούσε με τη γνώση του. ΄Ηταν ευγενικός και αξιοπρεπής. Συνεργαστήκαμε πολλά χρόνια μαζί πάνω στη σκηνή. Κάναμε τις διαφωνίες μας συμφωνίες. Δουλέψαμε αυτοσαρκαζόμενοι, εκτειθέμενοι αλλά σε καμία περίπτωση δεν θέλω να χρησιμοποιήσω το «ταξίδι» του Σάκη Μπουλά για να αναφερθώ και σε εμένα. Θεωρώ ότι ο Σάκης Μπουλάς άφησε μια μεγάλη παρακαταθήκη στο χώρο της μουσικής. Σε προσωπικό επίπεδο αυτό που έχω να πω είναι ότι ακόμα δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο Σάκης έφυγε… Τα λόγια στερεύουν… Θα μου λείψει… ΄Ηταν ένας άνθρωπος που είχε αγαπηθεί και αγαπήσει όσο λίγοι…»

Γιάννης Κούτρας

«Ξύπνησα το πρωί και, πριν μάθω το νέο, βρήκα, εντελώς τυχαία, ένα ωραίο, μαύρο πουκάμισο, που μου είχε δώσει πριν από ενάμισι χρόνο ο Σάκης. Μοιραζόμασταν το ίδιο καμαρίνι στην «Ακτή Πειραώς» κι ένα βράδυ μου λέει «πάρε, Γιάννη, το πουκάμισο, έχω παχύνει, δεν μου κάνει…»

Ακόμη, έχω στ’ αυτιά μου εκείνο τον φρικώδη βήχα του… Ο Σάκης κάπνιζε πολύ, του έλεγα, σταμάτα το κάπνισμα, σταμάτα… Δεν μπορούσα να φανταστώ πού θα έφτανε…

Μέχρι πριν μερικές μέρες, μιλούσαμε καθημερινά στο τηλέφωνο, είχε κουράγιο, δύναμη, μου έλεγε ανέκδοτα, γελούσαμε. Ξαφνικά τον χάνω. Τηλεφωνώ στον Ζουγανέλη, δεν απαντά, και σήμερα το πρωί, μαθαίνω την είδηση.

Απόψε πρέπει να τραγουδήσω και δεν ξέρω πώς…. Ξέρω ότι από κει που πήγε θα με βλέπει. Κοιτούσα παλιές φωτογραφίες μας, τόσα χρόνια, τόσες χαρές, λύπες, παρέες, αλητείες… Αυτός ο τραχύς τύπος, ήταν ο πιο τρυφερός άνθρωπος του κόσμου. Είναι σα να έχω χάσει τον αδελφό μου, τίποτα άλλο….»

Νότης Μαυρουδής, συνθέτης

«Μέσα στη λύπη μου χαίρομαι που θυμίζετε ποιος ήταν ο Σάκης. Αυτό το δραστήριο, δυνατό παιδί, το γεμάτο ενέργεια. Που αντιμετώπιζε τη ζωή με χιούμορ, που συνεχώς επινοούσε -ήταν αδύνατο, να είσαι μαζί του για παραπάνω από πέντε λεπτά και να μην γελάσεις, να μην χαρείς….

Ο Σάκης υπήρξε σοβαρός τραγουδιστής. Φλέρταρε με το λόγιο τραγούδι, με την όπερα. Διέθετε τενορίστικους, βαρυτονίστικους τόνους -για αυτό και υπήρξε βασικός ερμηνευτής και συνεργάτης του Θάνου Μικρούτσικου επί σειρά ετών- αλλά, η Ελλάδα δεν ήταν διατεθειμένη να «περιποιηθεί» τέτοια όνειρα…

Γνωριστήκαμε στα μέσα της δεκαετίας του ’70, ως μέλη της ίδιας ευρύτερης παρέας και θα μας ενώνει για πάντα το «Πρωινό τσιγάρο» (μουσική Νότης Μαυρουδής, στίχοι Αλκης Αλκαίος).

Οταν το 1984, πρότεινα να ηχογραφήσουμε το «Πρωινό τσιγάρο και να το αφιερώσουμε στη μνήμη του Μάνου Λοΐζου -ο Μάνος είχε φύγει από τη ζωή, δύο χρόνια νωρίτερα- έτρεξαν όλοι. Η παρέα ήταν: Σάκης Μπουλάς, Ανδρέας Μικρούτσικος, Γιώργος Μεράντζας, Κώστας Θωμαΐδης, Θανάσης Νικόπουλος, Γιάννης Σαμσιάρης. Εγώ έπαιζα κιθάρα, τα παιδιά τραγουδούσαν…. Χρόνια γεμάτα συγκίνηση… Και σήμερα, με το φευγιό του Σάκη, οι μνήμες επιστρέφουν πιο έντονες παρά ποτέ…»

Ισιδώρα Σιδέρη, τραγουδίστρια

«Γνωριζόμαστε πολλά χρόνια με τον Σάκη Μπουλά. ΄Εχουμε συνεργαστεί και εμφανιστεί μαζί στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και αλλού. Η συνεργασία μας έγινε γρήγορα φιλία. ΄Εχουμε ζήσει μαζί χαρές, λύπες, την καθημερινότητά μας και τις διακοπές μας. ΄Εχουμε ταξιδέψει από το Λονδίνο και το Παρίσι έως την Μύκονο. ΄Εχουμε αγαπηθεί, τσακωθεί, απομακρυνθεί, τα έχουμε ξαναβρεί και ξανά πάλι από την αρχή. Θα μου λείψει το χιούμορ, το πνεύμα, η αλήθεια του και οι αντιρρήσεις του _ που έκαναν πιο δυνατή την επικοινωνία μας. Δεν θα μου λείψει μόνο ένας συνεργάτης, ένας φίλος, αλλά κι ένας άνθρωπος της οικογένειάς μου. Ο Σάκης δεν έκανε ποτέ παιδιά και έβλεπε πάντα την κόρη μας, Ελεονώρα, σαν παιδί του…»

Ράνια Σχίζα, ηθοποιός

«Παρότι, δουλέψαμε μόλις έναν χρόνο, η επίγευση της γνωριμίας με τον Σάκη Μπουλά είναι έντονη. Ηταν ένας άνθρωπος, λεπτός, φίνος, ένας ευγενής. Και συνεσταλμένος. Επίσης, πολύ καλλιεργημένος, διαβασμένος. Και με μία απίστευτη ικανότητα αποστήθισης -μάθαινε το κείμενο αμέσως. Γνωριστήκαμε στις «Σαββατογεννημένες», την τηλεοπτική περίοδο 2003-4, με την Ελένη Ράντου, την Κατιάνα Μπαλανίκα και τον Γιώργο Καπουτζίδη… Δεν θα ξεχάσω όταν, μου έλεγε φεύγοντας «… φιλιά στα κορίτσια σου», εννοώντας τις κόρες μου…»

Πρώτη Δημοσίευση: 21 Φεβρουαρίου 2014 – Πηγή: TheTOC.gr

Διαχειριστής

Διαχειριστής του ART-io

Σχολιάστε την δημοσίευση

Απάντηση

Ars longa, vita brevis

Ὁ βίος βραχὺς, ἡ δὲ τέχνη μακρὴ, ὁ δὲ καιρὸς ὀξὺς, ἡ δὲ πεῖρα σφαλερὴ, ἡ δὲ κρίσις χαλεπή. Δεῖ δὲ οὐ μόνον ἑαυτὸν παρέχειν τὰ δέοντα ποιoῦντα, ἀλλὰ καὶ τὸν νοσέοντα, καὶ τοὺς παρεόντας, καὶ τὰ ἔξωθεν.
Ιπποκράτης (Το πρώτο παράγγελμα από τους «Αφορισμούς»)

Αρχείο

Δημοφιλή | 24-48 ώρες

Τυχαία

Εγγραφή στο Ιστολόγιο

Εισάγετε το email σας για εγγραφή στην υπηρεσία αποστολής ειδοποιήσεων μέσω email για νέες δημοσιεύσεις.
Διεύθυνση Ηλεκτρονικού Ταχυδρομείου