Οι γάτες του Ντίνου Χριστιανόπουλου

ΟΙ ΓΑΤΕΣ ΤΟΥ ΝΤΙΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Στην ονομαστική του γιορτή το σπίτι γέμιζε από μια συνεχή ροή κόσμου. Με έκδηλη φροντίδα πρόσφερε ο ίδιος το καθιερωμένο κέρασμα με λικέρ και φοντάν. Πάντα μονοπωλούσε το ενδιαφέρον μας, καθώς δεν έπαυε να αφηγείται ιστορίες. Κάποια φορά προς το βράδυ, όταν αραίωσε ο κόσμος κι ετοιμαζόμουν να φύγω, ο ποιητής με παρέσυρε σε ένα διπλανό δωμάτιο. Κοντά στην πόρτα ήταν ένα καλάθι σκεπασμένο με κουβέρτα. Έσκυψε και προσεκτικά την τράβηξε για να μου δείξει την γάτα του, που κοιμόταν γαληνεμένη αγκαλιάζοντας τα μικρά της. Με χαρά, στοργή κι αγάπη την τράβηξε, σαν να αποκάλυπτε κάτι πολύτιμο που τον ενθουσίαζε.