Ή, κάτι σαν παρακαταθήκη/διαθήκη πείτε το όπως θέλετε καμία σημασία δεν έχει.

Έπρεπε να φτάσω στα 82 για να  καταλάβω ότι, η ζωή ήταν ένα τεράστιο λάθος. Στο κείμενο που ακολουθεί θα κάνω μία προσπάθεια να παρουσιάσω τα λάθη μου με την ελπίδα ότι θα εμποδίσουν ένα νέο να τα επαναλάβει. Το πρώτο (και μεγαλύτερο) ήταν ότι γεννήθηκα. Το 1939 στην Αθήνα σ’ ένα μικροαστικό σπίτι στη γωνία των οδών Φωτομάρα και Ιγγλέση στη συνοικία του Κυνοσάργους. Αυτό σήμαινε ότι, το 1944 ήμουν 5 ετών αρκετά μεγάλος για να καταλάβω τον πόλεμο αφού, λόγω θέσης, το σπίτι μας γινόταν διαδοχικά πολυβολείο του ΕΛΑΣ και του Εθνικού Στρατού με εμένα να μαζεύω κάλυκες από τα πολυβόλα BREN  που χρησιμοποιούσαν και οι δύο πλευρές στη Μάχη της Αθήνας.

Δεύτερο λάθος ότι έζησα την Κατοχή και τον Εμφύλιο κι’ είδα δεκάδες ανθρώπους να κείτονται νεκροί απ’ τη πείνα στα πλακάκια των δρόμων. Στη συνέχεια τα λάθη ακολούθησαν αν το ένα το άλλο – βιβλίο μπορώ να γράψω και δεν αποκλείεται να το κάνω σαν συνέχεια του “Silver House” αν βέβαια τα δάχτυλα μου δεν έχουν παραμορφωθεί απ’ την αρθρίτιδα.

Το μεγαλύτερο μέρος του Δημοτικού το έκανα σπίτι μου αφού το 93ο(; η μνήμη παίζει παιχνίδια), στη Σπύρου Δοντά ήταν Στρατηγείο των Άγγλων και των Νεοζηλανδών και οι γονείς είχαν μεταφέρει τα θρανία στο σπίτι και μάθημα μας έκανε ο αδελφός του πατέρας μου, Καθηγητής Γυμνασίου χωρίς δουλειά λόγω των μαχών, Χαρίλαος

Μετά πήγα στο Γυμνάσιο, πρώτα στο 1ο Αρρένων στη Πλάκα αλλά, ο τρόπος που είχα μεγαλώσει (στους δρόμους) οδήγησε σε νέα σειρά “λαθών” με αποτέλεσμα να με αποβάλλουν από 4 μπορεί και 5 σχολεία για «διαγωγή κοσμία» ή επειδή δεν «έσπερνα» τα μαθηματικά και τη χημεία η αλήθεια ήταν όμως ότι, τα μυαλά μου είχαν πάρει αέρα μ’ αυτά που έβλεπα και διάβαζα.

Ο πατέρας μου έκανε το “λάθος” να φέρνει σπίτι σε τόμους την «Εγκυκλοπαίδεια του Ηλίου» και να μη πηγαίνει στο Αστεροσκοπείο Αθηνών που ο διευθυντής ήταν φίλος του κι’ έτσι από τα πολύ μικρά μου χρόνια έκανα το λάθος να θέλω να γίνω ότι, διάβαζα στην Εγκυκλοπαίδεια, ότι έβλεπα στον πόλεμο, βασικά αεροπόρος όταν πρωτοαντίκρισα τα σταθμευμένα στο Χασάνι Spitfire και Hurricane και είδα τα δύο Gloster Meteor να πετάνε χαμηλά πάνω απ’ τη πόλη μετά το τέλος του Εμφύλιου.

Σε αυτά προσθέτω και την επιθυμία μου να γίνω Κοσμολόγος και Φυσικός όταν στην εγκυκλοπαίδεια διάβασα για τους Αινστάιν και Μπορ, τη Σχολή της Κοπεγχάγης και την Γάτα του Σρέντινγκερ και, όταν μεγάλωσα, Μηχανικός-Μηχανολόγος. Για αυτό το λάθος επέλεξα ένα Πολυτεχνείο στην Αγγλία το οποίο όμως μετά από 2- 2 ½ χρόνια μου ζήτησε (ευγενικά) να εγκαταλείψω τις εγκαταστάσεις επειδή συστηματικά αποτύγχανα στο μάθημα της Χημείας και το ίδιο συνέβη όταν έκανα ακόμα ένα λάθος προσπαθώντας να γίνω …οδηγός αγώνων. Μετά τη σχετική δοκιμή η σχολή στο Castle Coombe με πληροφόρησε πως δεν ήμουν up to the standαrds κι’ έτσι επέστρεψα εις την μητέρα-πατρίδα για να συνεχίσω τα λάθη

Τα οποία πήραν την κάτω βόλτα όταν αποφάσισα να γίνω δημοσιογράφος πρώτα του Εξωτερικού Δελτίου και μετά σε θέματα τεχνολογίας και, κάποια στιγμή, κατάφερα να κάνω και τα δύο. Όλα πήγαιναν κατά διαόλου αφού έγραφα «για αγώνες» στο «Βολαν» και στο «Νέο Αυτοκίνητο»  μέχρι την ημέρα που αποφάσισα να γίνω εκδότης και, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, ξεκινήσαμε το λάθος να βγάλουμε το περιοδικό “ΤΡΟΧΟΙ & Δρόμοι” αλλά, ο Εκδότης απέσυρε την χρηματοδότηση στο 3ο τυπογραφικό με αποτέλεσμα να μείνουμε με το λάθος στο χέρι. Το ένα λάθος φέρνει τ’ άλλο και μία μέρα ο Σπύρος Γαλαίος της Hellenews μου ζήτησε να αναλάβω την Αρχισυνταξία του ετήσιου εντύπου «AUTO Εξπρες» το οποίο, λόγω της μεγάλης κυκλοφοριακής του επιτυχίας έγινε αμέσως μηνιαίο.

Δύο χρόνια αργότερα, το 1970, η Εταιρία με απέλυσε επειδή θεώρησε ότι η δημοφιλία μου έθετε σε κίνδυνο την εσωτερική της δομή.

Τι πιο φυσικό απόν το να ακολουθήσει ένας καταιγισμός λαθών που αν δεν βαριέστε μπορείτε να διαβάσατε πιο κάτω

 **********************

A brief History of TECHNICAL PRESS S.A (1970-2006)

Κώστας Καββαθάς 

Διαχείριση

Γενική Διαχείριση του Ιστότοπου ART-io.eu

Ars longa, vita brevis

Ο βίος βραχὺς, ἡ δὲ τέχνη μακρὴ, ὁ δὲ καιρὸς ὀξὺς, ἡ δὲ πεῖρα σφαλερὴ, ἡ δὲ κρίσις χαλεπή. Δεῖ δὲ οὐ μόνον ἑαυτὸν παρέχειν τὰ δέοντα ποιoῦντα, ἀλλὰ καὶ τὸν νοσέοντα, καὶ τοὺς παρεόντας, καὶ τὰ ἔξωθεν.
Ιπποκράτης (Το πρώτο παράγγελμα από τους «Αφορισμούς»)

Ιστορικό

Δημοφιλή | 24-48 ώρες

Reboot
Ζackie Oh: Η πρώτη κυρία της LGBTQΙ κοινότητας
αρχική σελίδα
Θυσία στον βωμό του έρωτα
Γιατί τα κορίτσια αποφεύγουν τη γυμναστική;
Gyros mit Metaxa-Sauce
..το οριστικό τέλος της εφηβείας μας.
«Βρώμικο '89»
Φίλοι Του Ανθρώπου
Η αποδόμηση ενός μύθου;





error: Το περιεχόμενο προστατεύεται !!!
Αρέσει σε %d bloggers: