Ας μην βιαστούν κάποιες και κάποιοι να με «κακοχαρακτηρίσουν». Την πιο θεσπέσια εξήγηση για το τι σημαίνει πραγματικά καύλα θα την βρείτε στο άρθρο του ευπατρίδη της Αριστεράς Περικλή Κοροβέση: Η χαρά του Πάσχα.

Το απόσπασμα αυτούσιο από το εν λόγω άρθρο.
 

«Καυλός σημαίνει βλαστός. Και για να παίξουμε λίγο με τις λέξεις. Η μεγάλη οικογένεια των Βλαστών, αν ήταν καθαρευουσιάνοι, θα την έλεγαν οικογένεια Καυλών. Αυτή η λέξη πέρασε στα λατινικά και έγινε CAULIS, που έχει παρεμφερή σημασία (κοτσάνι). Από αυτή τη ρίζα βγήκαν δεκάδες λέξεις, όπως το ρήμα καυλώ που σημαίνει σχηματίζω βλαστό, το επάγγελμα καυλοπώλης που σημαίνει μανάβης, και ακόμα έγινε χειρουργικό εργαλείο με το όνομα καυλοκλυστήρ. Για περισσότερα, ανοίξτε ένα οποιοδήποτε λεξικό.»

Αυτός ο ποδοσφαιρικός ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ αποπνέει υγεία. Είναι ο «καυλός» μιας άνοιξης, που ας ελπίσουμε ότι δημιουργεί ελπίδες για μια γενικότερη «κοινωνική αναγέννηση». Μπορεί να είναι και το σημάδι μιας αναδημιουργίας που έχει ξεκινήσει και δεν είχε γίνει ακόμη αντιληπτή. Συνελόντι ειπείν, αν η ομάδα της αριστοκρατίας επιστρέφει σημαίνει ότι αναδύονται οι άριστοι και πάλι…

Football/Soccer is a gentleman’s game played by ruffians/hooligans, rugby is a ruffian’s/hooligan’s game played by gentlemen.

Για τα «ποδοσφαιρικά» δεν θέλω να γράψω… Το να σ΄ έχουν ξεγραμμένο στην αρχή της saison και να «επιστρέφεις από την κόλαση» δεν είναι απλά κάτι, είναι τα πάντα. Σχεδόν τίποτα άλλο δεν έχω να πω και υπάρχουν σίγουρα καταλληλότεροι και πιο ειδικοί που έχουν ήδη μιλήσει. Ο αθλητικός τύπος, και όχι μόνο, έχει γεμίσει από αναλύσεις  και συγχαρητήρια. Οι πανηγυρισμοί όμως κοπάζουν σιγά σιγά, όπως είναι αναμενόμενο, αλλά πρέπει να καταλαγιάσει και ο ενθουσιασμός. Δεν αναφέρομαι μόνο στον λατρεμένο μου Παναθηναϊκό αλλά κυρίως στο γενικότερο κλίμα και την συγκυρία. Ένα αρχαϊκό μειδίαμα είναι η επαρκής «εικόνα» για να να προαναγγείλλει την απαρχή. Στην συνηθισμένη γλώσσα, την καθημερινή, αυτό το λέμε συγκρατημένη αισιοδοξία.

Ας μην είναι αυτή μια ακόμη «Χαμένη Άνοιξη» για την Ελλάδα.


Υ.Σ. Ίσως ο Παναθηναϊκός να γράφει την πρώτη σελίδα ενός νέου «Ελληνικού Βιβλίου» και γιατί όχι πανευρωπαϊκού ή και παγκόσμιου… Είπαμε, Σύλλογος Μεγάλος…
Αφροδίτη Παπαδοπούλου

Αφροδίτη Παπαδοπούλου

Καλομαθημένο πλουσιοκόριτσο με κοινωνικοπολιτικές και καλλιτεχνικές ανησυχίες που προσπαθώ να «σκοτώσω» το χρόνο μου. Οι εχθροί μου με λένε κακομαθημένη.

share on: