Σε αυτό το συνέδριο είχα την ευκαιρία να παρουσιάσω ένα μικρό μέρος όσων πραγματεύομαι στο νέο βιβλίο μου που θα εκδοθεί το φθινόπωρο από τις Εκδόσεις Ευρασία. Είχα επίσης την ευκαιρία να συνομιλήσω με χαρισματικούς ιατρούς και καλλιτέχνες που συμμετείχαν όπως ο ογκολόγος Ioannis Boukovinas, o εικαστικός Χρήστος Μποκόρος και ο συνθέτης Νίκος Ξυδάκης. Και όλα αυτά αγναντεύοντας για μια ακόμη φορά την Ευρώπη από την Ασία.

«Ο θάνατος συνιστά το ύστατο σύνορο, η επιτακτικότητα του µας αφυπνίζει ως προς τον τρόπο µε τον οποίο θα επιλέξουµε να βιώσουµε την ζωή µας. Δίχως τον θάνατο δεν θα υπήρχε λόγος ν’ αναζητήσουµε µια τέχνη του βίου προκειµένου να διεκδικήσουµε έναν επιθυµητό, έναν όµορφο βίο. Ως γνωστόν οι θεοί δεν φιλοσοφούν. Ο θάνατος µας προτρέπει να προσανατολιστούµε αναστοχαστικά στην ζωή, να επαναπροσδιορίσουµε τις αξίες και τις προτεραιότητές µας. Το να τον σκεπτόµαστε µάς βοηθά να εξοικειωθούµε µαζί του και, ενδεχοµένως, να τον φοβόµαστε λιγότερο. Μας βοηθά ν’ απολαµβάνουµε τον βίο περισσότερο και να πειραµατιζόµαστε περισσότερο µε τον εαυτό µας. Χάρη στην επίγνωση της θνητότητας οι οδύνες µετριάζονται, οι ηδονές εντείνονται και οι συνήθειες αλλάζουν ευκολότερα.»

Απόσπασμα της Εισήγησης στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης με θέμα: Οδύνη και θνητότητα στην φιλοσοφία της τέχνης του βίου.

Διαχειριστής

Διαχειριστής

Διαχειριστής του art-io

share on: