«Το ταγκό του πανικού»

3ης Σεπτεμβρίου 176.

Τριώροφη παλιά πολυκατοικία.

Η Κατερίνα Γώγου μένει στον δεύτερο όροφο.

Εγώ στον τρίτο.

Μια μέρα ακούω φωνές απ τον δρόμο.

Η Κατερίνα πεσμένη στο πεζοδρόμιο μπροστά στην είσοδο.

Κατεβαίνω τρέχοντας, 3-4 άτομα που στέκουν

πάνω της απομακρύνονται γρήγορα.

Την παίρνω στα χέρια και την ανεβάζω στο διαμέρισμα της.

Η πόρτα της ορθάνοικτη. Τι να κάνω;

Σε μια ταινία είχα ακούσει ότι σε τέτοιες περιπτώσεις υποχρεώνεις το άτομο να περπατάει. Περνάω τα χέρια μου κάτω απ τις μασχάλες τις και προσπαθώ να την στηρίξω. Και αν ο σεναριογράφος της ταινίας έγραψε μπούρδες;Ποια ήταν η ταινία;

Με λούζει κρύος ιδρώτας. Μήπως χάνω πολύτιμο χρόνο σχεδόν χορεύοντας μαζί της ταγκό. Μετά από λίγο [που να καταλάβω πόσος χρόνος πέρασε] στηρίζεται στα πόδια της. Με κοιτάζει άγρια. 

ΑΚΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ!! ΑΚΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ!!!! καθώς χτυπάει με δύναμη στον τοίχο μια πόρτα πίσω της. Τι ανακούφιση!

Δυο-τρεις μέρες μετά συναντηθήκαμε στην σκάλα. Χαιρετηθήκαμε σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.

Ντίνος Πετράτος 

 

Λουκρητία

Είμαι Γάτα..

Ars longa, vita brevis

Ὁ βίος βραχὺς, ἡ δὲ τέχνη μακρὴ, ὁ δὲ καιρὸς ὀξὺς, ἡ δὲ πεῖρα σφαλερὴ, ἡ δὲ κρίσις χαλεπή. Δεῖ δὲ οὐ μόνον ἑαυτὸν παρέχειν τὰ δέοντα ποιoῦντα, ἀλλὰ καὶ τὸν νοσέοντα, καὶ τοὺς παρεόντας, καὶ τὰ ἔξωθεν.
Ιπποκράτης (Το πρώτο παράγγελμα από τους «Αφορισμούς»)

Αρχείο

Δημοφιλή | 24-48 ώρες

Τυχαία

Εγγραφή στο Ιστολόγιο

Εισάγετε το email σας για εγγραφή στην υπηρεσία αποστολής ειδοποιήσεων μέσω email για νέες δημοσιεύσεις.
Διεύθυνση Ηλεκτρονικού Ταχυδρομείου