Η ΑΠΟΘΗΚΗ

Πρώτη φορά θα δούλευα στο ιδιωτικό φροντιστήριο,
και τα μαθήματα δεν είχαν ακόμη αρχίσει.
Γι’ αυτό όταν μπήκα
-χρειαζόμουν το πρόγραμμα από τη διευθύντρια-
ήταν εντελώς άδειο, χωρίς κίνηση.
Κάθισα στη γραμματεία, άλλος χώρος υποδοχής δεν υπήρχε.
Η διευθύντρια μιλούσε στο τηλέφωνο με μια φίλη της.
Δεν πέρασε λεπτό και μου έβγαλε άγρια φωνή
σαν να απευθυνόταν σ’ ένα σκουπίδι:
«Σήκω αμέσως και πήγαινε μέσα,
δεν βλέπεις που τηλεφωνώ».
Όχι μόνο προσβολή, δυνατή βιτσιά μου έδωσε.
Συγχυσμένη πέρασα στον διπλανό, μικρό διάδρομο
που κατέληγε σε μια  βρώμικη, στενάχωρη αποθήκη,
γεμάτη με πεταμένα πράγματα.
Στεκόμουν όρθια στην αποθήκη
μέχρι να τελειώσει με το τηλέφωνο
για να βγω έξω.
Τα στραβά και τα άγρια με το πρώτο ξεκίνημα.

Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Η Αλεξάνδρα Μπακονίκα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου και ζει. Εργάστηκε ως καθηγήτρια αγγλικών. Ποιήματά της δημοσιεύτηκαν πρώτη φορά στο περιοδικό "Διαγώνιος" το 1983 και έκτοτε σε διάφορα έγκυρα περιοδικά. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές "Ανοικτή γραμμή" (Διαγώνιος, 1984), "Το γυμνό ζευγάρι και άλλα ποιήματα" (Διαγώνιος, 1990), "Θείο κορμί" (Διαγώνιος, 1994), "Μαυλιστικά" (Μπιλιέτο, 1997), "Παρακαταθήκη ηδυπάθειας" (Εντευκτήριο, 2000), "Πεδίο πόθου" (Μεταίχμιο, 2005), "Το τραγικό και το λημέρι των αισθήσεων" (Σαιχπηρικόν, 2012). Ποιήματά της μεταφράστηκαν στα αγγλικά, στην έκδοση: "Lovers and Lairs. Poems from the Greek", μετ. Richard Scorza (Samkaleen Prakashan, New Delhi, 1992).

2 Σχόλια

Απάντηση

Ars longa, vita brevis

Ὁ βίος βραχὺς, ἡ δὲ τέχνη μακρὴ, ὁ δὲ καιρὸς ὀξὺς, ἡ δὲ πεῖρα σφαλερὴ, ἡ δὲ κρίσις χαλεπή. Δεῖ δὲ οὐ μόνον ἑαυτὸν παρέχειν τὰ δέοντα ποιoῦντα, ἀλλὰ καὶ τὸν νοσέοντα, καὶ τοὺς παρεόντας, καὶ τὰ ἔξωθεν.
Ιπποκράτης (Το πρώτο παράγγελμα από τους «Αφορισμούς»)

Αρχείο

Δημοφιλή | 24-48 ώρες

Τυχαία

Εγγραφή στο Ιστολόγιο

Εισάγετε το email σας για εγγραφή στην υπηρεσία αποστολής ειδοποιήσεων μέσω email για νέες δημοσιεύσεις.
Διεύθυνση Ηλεκτρονικού Ταχυδρομείου