Ο φόβος της φωτιάς δημιουργείτε όταν ένα μικρό παιδί βρίσκεται μπροστά σε μια σκηνή πυρκαγιάς. Η πυροσβεστική να χαλάει τον κόσμο, η άθλια πολυκατοικία με σήματα καπνού να καλεί σε βοήθεια και δύο χοντροί άντρες, φορώντας μονάχα δύο φανέλες και ένα σώβρακο, να ουρλιάζουν κλαίγοντας και να κυλιούνται στο πεζοδρόμιο… υπέροχο θέαμα για τα μάτια όλων εκείνων που έχουν την ανάγκη να νοιώσουν λύπη για κάποιον, που η μοίρα του να είναι λίγο χειρότερη απ’ τη δική τους…

Ο αδερφός, από παιδί να αγνοείτε σε κάποιον πόλεμο ξένο, για λίγο χαρτζιλίκι… και εσένα να σου παίρνουν πίπες οι φοιτήτριες, ζώντας σε ένα κεφάλι τρελαμένο, που μέρα με τη μέρα το τρώει η αρρώστια. Και τι απέμεινε απ’ το παιδί που έπαιζε ποδόσφαιρο στις γειτονιές… μια προτομή… να ανατριχιάζουν αυτοί που δεν τον έζησαν…

Φωνές και κλάματα… βογγητά και τσιρίδες… φέρανε στο δίπλα θάλαμο έναν τύπο πυροβολημένο στον κώλο. Του την έριξε ο πρώην της δικιάς του, καθώς κατέβαινε βιαστικός απ’ το αυτοκίνητο, θέλοντας απεγνωσμένα να κατουρήσει… δεν τα κατάφερε… Στο διπλανό μου κρεβάτι, ο Γιώργος με το πυροβολημένο του πόδι και τις 18 ως τότε εγχειρήσεις, γελούσε. Τι να κλάσει μπροστά του ο κατουρημένος…

Γιώργος Μικάλεφ

Γιώργος Μικάλεφ

Γεννημένος στην Κέρκυρα το Δεκέμβρη του ’85 με ρίζες από τη Μάλτα…H έντονη ανάγκη για δημιουργία τον ώθησε να ασχοληθεί από πολύ μικρός με τις καλές και τις… κακές τέχνες σε αρκετές απ’ τις μορφές τους… η ζωγραφική ωστόσο ήταν αυτή που τον απασχόλησε περισσότερο τα τελευταία χρόνια. Από μικρό παιδί χρησιμοποιούσε μολύβια και μαρκαδόρους για να προεκτείνει τη ψυχή του πάνω σε μια λευκή επιφάνεια και έκτοτε δεν σταμάτησε να ζωγραφίζει, να δημιουργεί και να πειραματίζεται πάνω σε κάθε είδους επιφάνεια με χρώματα και με υλικά που του κέντριζαν το ενδιαφέρον και την περιέργεια. Από το 2010 έχει πραγματοποιήσει πέντε ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής σε Κέρκυρα, Σπέτσες, Αθήνα, Πάτρα και έχει λάβει μέρος σε αρκετές ομαδικές. Έχει ασχοληθεί με την εικονογράφηση βιβλίων και εξωφύλλων underground μουσικών σχημάτων. Είναι μέλος της “Εικαστικής Κερκυραϊκής Ένωσης” από το 2010 και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης από το 2011 έως το Μάη του 2014 όπου εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Kαι επειδή είναι περίεργο να γράφω για τον εαυτό μου σε τρίτο πρόσωπο… σταματάω κάπου εδώ.

Σχολιάστε την ανάρτηση..

share on: